Bronnenlijst

Zet hier je bronnen.

Silke:

Batelaan, MA. Inventarisatie onderwijs communicatieve vaardigheden faculteiten geneeskunde. Amsterdam: Vakgroep Medische Psychologie, Vrije Universiteit; 1995.

Bruggemans, E. De communicatie tussen arts en patiënt. Den Haag: Nederlandse Hartsstichting; 1991.

Cammans, C. (Prod.) & Van Houdenhove, B. (Reg.). (2010). Psychosociaal geörienteerd diagnostisch gesprek: CVS-patiënt & Hoofdpijnpatiënt [video]. Leuven : Dienst Media en Leren K.U.Leuven.

Courtland, L. (2004). Zakelijk communiceren, Pearson Education.

De Bal, C. (2011). Communicatie. Leuven: Acco.

De Groot, R. & Van Den Brink, H. (2017). Visuele infomatieverwerking en leerproblemen. Antwerpen : Cyclus.

Dodson, T., Gayle, B., Lipinksi, A., Pickover, A. & Tran, H. & Woodward, M. (2017). Demand/withdraw communication in the context of intimate partner violence: Implications for psychological outcomes. Journal of Anxiety Disorders, 52 (December 2017) 95-102.

De Vilde, W. (2005). Leven met NLD: de weg kwijt [video]. Brussel : VRT.

De Waele, D. (2016) Evolutie Desktop vs. Smartphone vs. Tablet. Geraadpleegd via https://wijs.be/nl/inzichten/artikels/mobiel-internetgebruik-in-belgie-anno-2015

Geurts, J., Müller, I. & Tenwolde, H. (2015). Gespreksvoering in groepen: succesvol deelnemen aan gesprekken in zorg en welzijn. Bussum : Coutinho.

Harrington, N. & Streeter, A. (2017). Nurse Handoff Communication. Seminars in Oncology Nursing, 33 (December 2017) 536-543

Klein Tank, M. Training leert gyneacologen geslachtsdelen bij de naam te noemen. Tijdschrift Gezondheidsvoorlichting 1997;14(11):18-20.

Laenen, S. (9 december 2017). Eindelijk doe ik weer iets die klopt. PZC. https://academic.gopress.be/nl/search-article.

Musters, R. (28 november 2017). Miscommunicatie rond verkoop alarmsysteem. De Stem. https://academic.gopress.be/nl/search-article.

Neefs, E. (9 december 2017). Presteren in de plaats van protesteren. De Standaard. https://academic.gopress.be/nl/search-article.

Nhat, H. (2014). Spreken met liefde, luisteren met compassie, VBK Media.

Ong LML & Haes JCJM de & Hoos AM & Lammers FB. Doctor-patient communication: review of the literature. Soc Science Med 1995;40:903-18.

Onraedt, C. (2016). Communicatievaardiheden trainen in de verslaafdenzorg een haalbare doelstelling [eindwerk]. Kortrijk: Katholieke Hogeschool VIVES Kortrijk.

Ottow, R.T. & Van de Wiel, H.B.M. & Wouda, J. & Zwierstra, R.P. (juni 2000). De cursus communicatie en samenwerking voor arts-assistenten heelkunde. Tijdschrift voor Medisch Onderwijs, 19, 142-150.

Pardon, B. (2002). Leerkrachten geschiedenis diepte-intervieuws [eindwerk]. Heverlee : Katholieke Hogeschool Leuven.

Pickering, B. (2006). Arts, Humanities and socialk science publishers. Information World Review, (May 8, 2006), 00.

Rosenberg, M. (2015). Geweldloze communicatie: ontwapenend, doeltreffend en verbindend. Rotterdam : Lemniscaat.

Ruiter, A. (2003). Risicocommunicatie voorkomt miscommunicatie. Overbrug de kloof tussen wetenschap en perceptive. Voedingsmiddelentechnologie, 36 (2003)22, 48-50.

Tranter, W.H. & Ziemer, R.E. (1995). Principles of communications : systems, modulation, and noise. New York: Wiley.

Vanderheyden, K. & Warmoes, V. (2012). Communicatie, Meulenhoff: Lannoo.

Van Dulmen, S. & Van Vliet, L. (2016). De placebo-effecten van goede communicatie. Nederlands tijdschrift voor geneeskunde, 160(2016)33, 24-29.

Van Poecke, L. (2001). Non-verbale communicatie in de klas. Deurne: Kluwer.

Verckens, J.P. (1999). Communicatievaardigheden. Leuven: Garant.

Van Hende, R. (2016). CAB - wie, wat, waar? [Folder]. Dendermonde: vzw Vlaams CommunicatieAssistentie Bureau voor Doven.

Verheyen, L. (2008). Leven in een wereld die je niet begrijpt [eindwerk]. Lier: Katholieke Hogeschool Kempen.

Wiel HBM van de & Wouda J & Weijmar Schultz WCM. Wie is de baas: lastige gesprekken in de medische praktijk. Groningen: Ahmas; 1996.

Wouda, J & Wiel, HMB van de. Communicatieve vaardigheden: een diagnose een een advies. Bulletin Medisch Onderwijs 1992;11:116-8.

Wouda J & Wiel HBM van de. Cursus communicatie voor medisch specialisten. In: Smal JA, Cate ThJ ten, Denekens J, Dikkers JH, Remmen R, Smal JA et al. redactie. Gezond Onderwijs-6. Houten/Diegem: Bohn Stafleu Van Loghum; 1997. p. 293-8.

Wouda, J & Wiel, HBM van de & Vliet KP van. Medische communicatie: gespreksvaardigheden voor de arts. Utrecht: Elsevier; 1997.

Wouda, J & Wiel, HBM van de & Weijmar Schulz, WCM. Training communicatieve vaardigheden voor gynaecologen- het waarom en het hoe. Nederland Tijdschrift voor Obstetrie & Gynaecologie 1992; 105:130-6.

Zwierstra, RP & Scherpbier AJJA & Schilfgaarde, R van. De specialistencursus heelkunde. Bulletin Medisch Onderwijs 1993;12:3-9.

(2002). Begrijp je mij? Geluidsfragmenten bij de rotatie "Wat horen we?" [audio]. S.l. : De Boeck.

Marthe:
Agentschap Integratie en Inburgering (2017). Jaarverslag 2016 [jaarverslag]. Brussel: Agentschap Integratie en Inburgering.

Alfonso, J., Naranjo, J.E., Menédez, J.M. & Alonso, A. (2017). Vehicular communications. Geraadpleegd via www.sciencedirect.com

Booth, K., Maguire, P., Hillier, V.F. (1999). Measurement of communication skills in cancer care: myth or reality? Journal of advanced nursing, 30(5), 1073-1090.

Caals, A. (2007). Interne communicatie bij Kwasimodo: van zender naar ontvanger. Brussel: Politeia.

Cals J.W.L., Scheppers N.A.M., Hopstaken R.M., Hood K., Dinant G.J., Goettsch H. & Butler C.C. (2008). Een contextgebonden training voor huisartsen in communicatieve vaardigheden bij lageluchtweginfecties. Tijdschrift voor Medisch Onderwijs, 27(3), 137-146. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Damhuis (Reg). (2003). Mondelinge communicatie: interactie in de kleine kring: handreiking voor implementatie [video]. Nederland: Nijmegen.

Draulans, D. (14 november 2017). Communicatie tussen darmcellen en – bacteriën houdt de darm gezond. Knack. Geraadpleegd via academic.gopress.be

Essers, G. (2015). De communicatietoets en de context van het consult. Huisarts en wetenschap, 58(4), 186-190. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Hartwig, B. (2014). Achtsamkeid und Kommunikation in der Osteopathie. Osteopathische Medizin, 15(3), 21-24. Geraadpleegd via sciencedirect.com

Heremans, T. (13 november 2017). Hoe slim is de communicatie van Bart De Pauw? De Standaard. Geraadpleegd via academic.gopress.be

Hogeveen, E. (2015). Investeren in de communicatie met patiënten loont. Stand by, 29(5), 18-20. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Joore, M.A., Potjewij, J., Timmerman, A.A. & Anteunis, L.J.C. (2002). Response shift in the measurement of quality of lif in hearing impaired adults after hearing aid fitting. Quality of Life Research, 11(4), 299-307. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Lenaerts, K. (2011). Luisteren naar en spreken met kinderen: Zorg op maat in ’t Peperstraatje [bachelorproef]. Geraadpleegd via doks.vives.be

Longinotto (Reg). (2009). Hold me tight, let me go [video]. België: Canvas.

Maguire, P. (1999). Improving communication with cancer patients. European Journal of Cancer, 35(14), 2058-2065.

Manders, E., Ooms, A. (1995). Conversatie-analyse bij afasiepatiënten: een verkennend onderzoek. Logopedie, (4), 22-28. Geraadpleegd via www.lirias.kuleuven.be

Miscoria, J. (31 oktober 2017). Patro-supporters hekelen gebrek aan communicatie: “Is er wel een visie?”. Het belang van Limburg. Geraadpleegd via academic.gopress.be

Neef, L. (2015). Praten met mondige ouders. Stand by, 29(4), 4-7. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Patry, J.F., Arino, C., Bailleil, N., Keller, O., Lamarque, J. & Laneige, C. (2006). Favoriser la communication des aphasiques par l’équipe soignante: place d’un atelier de communication. Évaluation des troubles neuropsychologiques en vie quotidienne, 83-89. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Rober, P., Migerode, L. (1997). Conversaties en Verhalen: Op zoek naar een nieuwe taal voor de gezinstherapie. Leuven: Garant.

Segers, E. (2014). Anderstalige nieuwkomers in de klas: Hoe kan ik anderstalige nieuwkomers in de klas stimuleren om de Nederlandse taal zo veel mogelijk te gebruiken binnen en buiten de school? [bachelorproef]. Geraadpleegd via doks.vives.be

Spencer, J., Silverman, J. (2001). Education for communication: much already known, so much more to understand. Medical education, 35(3), 188-190.

Steehouder, M., Jansen, C., van Gulik, L., Mulder, J., van der Pool, E., & Zeijl, W. (2016). Leren communiceren. 7. Groningen: Noordhoof Uitgevers.

Timmerman, A.A., Ram, P. & Cals, J.W.L (2011). Competentiegericht onderwijs in de Nederlandse huisartsopleidingen: arts-patiënt communicatie. Tijdschrift voor Medisch Onderwijs, 30(4), 130-142. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Van Betsbrugge, E. (2015). Strategisch communicatiemanagement: focus op de ontvanger. Berchem: De Boeck.

Vanhemelryck, K., De Martelaere, P. & Van de Putte, A. (2007). Conversatie en solidariteit: Richard Rorty over de grenzen van de filosofie in onze democratische cultuur.

Vanneste (Reg). (2006). Als de leraar spreekt met leerlingen. [video]. België: KATHO-departement ReNo.

Verhoeven, S. (2012). Taalstimulering door de taalbox: Op speelse wijze bevorderen van de taalontwikkeling van leerlingen uit de eerste graad [bachelorproef]. Geraadpleegd via doks.katho.be

Vervloet, M., Meulepas, M.A., Cals, J.W.L., Eimers, M., Van der Hoek, L.S. & Van Dijk, L. (2016). Minder antibiotica door interventie in FTO. Huisarts en wetenschap ,59(12), 546-550. Geraadpleegd via www.springerlink.com

Arne:
Arteel, A.(1997). Ondersteunende communicatie [bachelorproef]. Torhout: KATHO.

Besluit van de Vlaamse Regering houdende de vaststelling van de wijze van communicatie in het kader van het bestuurlijk toezicht op de intergemeenschappelijke samenwerkingsverbanden ( 19/04/2013). Belgisch staatsblad.
https://codex.vlaanderen.be/Zoeken/Document.aspx?DID=1022944&param=inhoud&ref=search&AVIDS

BST. ( 22/11/2017). Communicatie Farys ‘niet zoals het hoort’. De standaard. Geraadpleegd via https://academic.gopress.be/Public/index.php?page=archive-article&issueDate=2017-11-22&articleOriginalId=destandaarddestandaard2ce48262-ced9-11e7-aab6-a8f7270b004a22112017-00000&q=communicatie&pageNr=28

Cleeren M, Bastijns J.(2009). Improvement of communication in eldercare. Geraadpleegd op datum ( 10/12/2017), op http://depot.lias.be/delivery/ DeliveryManagerServlet?dps_pid=IE2906386

Damhuis R. (prod.) & Zielhorst A. (reg.). (2003). Mondelinge communicatie: interactie in de kleine kring [film]. Nederland: Expertisecentrum Nederland

Debaere, V. (2012). Afstandscursus Agogische vaardigheden: Paper communicatie en vergaderen [Paper]. Torhout: KATHO ReNo

Federale overheids. (N.d.). Statistieken over de informatie- en communicatietechnologie (ICT) enquête bij de Belgische bevolking. Geraadpleegd op datum (17/12/2017), op http://statbel.fgov.be/nl/binaries/p760y2007_nl%5B1%5D_tcm325-33421.pdf

Federale overheid. (n.d.). Statistieken over de informatie- en communicatietechnologie (ICT) enquête bij de Belgische bevolking. Geraadpleegd op datum (17/12/2017), op http://statbel.fgov.be/nl/binaries/p760y2007_nl%5B1%5D_tcm325-33421.pdf

Feenstra L, Beyer NHH, Fock RO. (1989). Communicatie. Boom: Meppel.

Genderontwikkeling en autisme. Op http://www.autismecentraal.com/docs/Aanbod/folder_2018_lente.pdf

Helfer, RE.(1970). An objective comparison of the paediatric interviewing skills of freshmen and senior students. Pediatrics. Vol 45. Nr.7

Heim MJM, Koerselman EI. Communicatie
Heylen S. (2007). Direct communication, the key to succes?. Geraadpleegd op datum (10/12/17), op http://depot.lias.be/delivery/ DeliveryManagerServlet?dps_pid=IE3570005

Metz, JCM. (2001). Gespreksvaardigheden toetsen met de computer: de ontwikkeling van een toetsmethode voor preklinische geneeskundestudenten. Tijdschrift voor Medische Onderwijs. Vol.20 nr.2. p61-69.

Metz, JCM. (2001). Multiprofessioneel onderwijs: een haalbaarheidsonderzoek. Tijdschrift voor Medisch Onderwijs. Vol.20 nr.4. p.140-146.

Ministerieel besluit houdende vastlegging van de specificaties van het systeem waarmee de digitale communicatie in het kader van het bestuurlijk toezicht verloopt (26/12/2015). Vlaamse codex.
https://codex.vlaanderen.be/Zoeken/Document.aspx?DID=1025105&param=inhoud&ref=search&AVIDS

n.d. (17/11/2017).Communicatie mobiliteitsplan. Krant van West-Vlaanderen. Geraadpleegd via https://academic.gopress.be/Public/index.php?page=archive-article&issueDate=2017-11-17&articleOriginalId=krantvanwestvlaanderenroularta7131036g862iu4k5146weveraad8xml17112017-00000&q=communicatie&pageNr=36

n.d. (15/09/2017). Communicatie. Geraadpleegd op (10/12/2017), op https://nl.wikipedia.org/wiki/Communicatie

Provost, B. communicatievaardigheden. Geraadpleegd op (10/12/17), op https://www.expertacademy.be/nl/opleidingen/13113/communicatie-media/communicatievaardigheden

n.d. . z.d.Communicatie. Geraadpleegd op (10/12/2017), op http://www.encyclo.nl/begrip/Communicatie

n.d. (2003). Communicatie: de vanzelfsprekendheid voorbij [film].Hilversum: Teleac.

n.d. (2013). Chaos in Wetteren[film]. Brussel: VRT.
Robeyn,A.(2005).Communicatie. Autisme centraal. Jrg.23 nr.4 p.17-19

Sietsma, F. (2012). Logics of communication an Knowledge. Geraadpleegd op datum (10/12/17), op https://tel.archives-ouvertes.fr/file/index/docid/ 756861/filename/DS-2012-11.pdf

Staelens G, Verhelst C. (1991). Communicatie. Torhout: Stuurgroep

Van Asperen, E. (2003). Interculturele communicatie & ideologie [bachelorproef]. Utrecht: Universiteit van Tilburg.

Van Bruwaene,J. (01/12/17). Graag betere communicatie. Krant van West-Vlaanderen. Geraadpleegd via https://academic.gopress.be/Public/index.php?page=archive-article&issueDate=2017-12-01&articleOriginalId=krantvanwestvlaanderenroularta7411042gmu2jhp461gemeenteraad210xml1122017-00000&q=communicatie&pageNr=42

Van Dalen, J. (1991). Menselijk gedrag en communicatie in de gezondheidszorg. Leiden : Spruyt, Van Mantgem & De Does,

Van Dalen, J. (1994). Autisme van binnenuit bekeken: kijken door licht-autistische ogen. Autisme centraal. Jrg.13 nr.4. p.9-20.

Van Dalen, J. (1999). Lastige gesprekssituaties in de arts-patiënt relatie. S.l. : Lemma

Van Dalen, J. (2003). Communicatie vaardigheden: vergelijking tussen een longitudinaal en een geconcentreerd programma. Tijdschrijf voor Medisch Onderwijs, vol.22 nr.4, p.180-186.

Van de Wiel, Marcel. (2003). Autisme, communicatie en ondersteunende communicatie. Zorgbreed: tijdschrift voor integrale leerlingenzorg. Jrg. 4 nr. 1.P.10-18.

Vink, R. (2012). Communicatie. Klik: maandblad voor de verstandelijke gehandicaptenzorg. P.6-11.

Chloë:
Alloway, T., Krames, L. & Pliner, P. (1974). Nonverbal Communication. Boston: Springer. Doi: https://doi.org/10.1007/978-1-4684-0868-3.

Arteel, A. (1997). Ondersteunende communicatie. [theses]. Torhout: KATHO Buitengewoon onderwijs.

Åström, K.J. & Murray, R.M. (2008). Feedback Systems: An Introduction for Scientists and Engineers. New Jersey: Princeton University Press.

Baarda, D.B., de Goede, M.P.M. & Teunissen, J. (2005). Basisboek kwalitatief onderzoek. Groningen/Houten: Wolters- Noordhoff.

Broad, M. L. (1997). Overview of transfer of training: from learning to performance. Performance Improvement Quaterly. 10, 7-21. 


Cals, J.W.L. & Kotz, D. (2013). Effective writing and publishing scientific papers, part lll: Introduction. Journal of Clinical Epidemiology. 66, (7), 702-702.

De Lepeleire, J. & Keirse, M. (2012). Wegwijzers naar bijzondere noden: Over kwaliteit van zorg en communicatie. Leuven: Acco

De Mello, W. C. (1997). Intercellular Communication. Boston: Springer. Doi: https://doi.org/10.1007/978-1-4684-2283-2.

Dielissen, P. W., van der Jagt, E.J. & Timmerman, A.A. (2016). Handboek effectieve communicatie in de huisartsenpraktijk. Houten: Prelum 2016.

Durning, S.J., Artino, A. R., Pangaro, L. N., Van der Vleuten, C. & Schuwirth, L. (2010). Redefining context in the clinical encounter: implications for research and training in medical education. Med Educ. 85, 894-901.

Eeckman, H. (2017). Het optimaliseren van mondelinge communicatie in de niet dringende setting. [bachelorproef]. Roeselare: Katholieke Hogeschool VIVES.

Glocka, S., Schultz, F. & Utz, S. (2013). Crisis communication online: How medium, crisis type and emotions affected public reactions in the Fukushima Daiichi nuclear disaster. Public Relations Review. 39, (1). 40 – 46. Geraadpleegd via Scopus.

Iobst, W., Sherbino, J. & ten Cate O et al. (2010). Competency- based medical education in postgraduate medical education. Med Teach. 2, 651-656. 


Jongeleen, J., Knispel, K., Rogier, A. & Van Zand, D. (2006). Zakelijke communicatie – Mondeling. London: Pearson Education.

Kaune, A. & Wagner, A. (2016). Change Communication. Wiesbaden: Springer Gabler. Doi: https://doi.org/10.1007/978-3-658-11611-8.

Kitchin, P. & Pucell, P. (2017). Examining sport communications practitioners’ approaches to issues management and crisis response in Northern Ireland. Public Relations Review. 43, (4). 661 – 670. Geraadpleegd via sciencedirect.com.

Kruikemeier, S., Coppen, R., Rademakers, J. & Friele, R.D. (2009). Ervaringen van mensen met klachten over de gezondheidszorg. Utrecht: Nivel.

Leu, L. (2014). Werkboek geweldloze communicatie. Rotterdam: Lemniscaat.

Levinson, W., Roter, D.L., Mullooly, J.P., Dull, V.T. & Frankel, R.M. (1997). Physician-patient communication. The relationship with malpractice claims among primary care physicians and surgeons. JAMA. 277, (7), 553-559. 


Maguire. P. & Pitceathly C. (2002). Key communication skills and how to acquire them. BMJ. 325, 697-700. 


Michels, W. (2013). Communicatie handboek. Groningen: Noordhoff Uitgevers.

Muralidharan, J. (2017). Dishonest feedback does more harm than you think: Here’s why. Customer Think. Geraadpleegd via http://customerthink.com

Nederlands Huisartsengenootschap. (2004). Huisartsenzorg en Huisartsenvoorziening – Concretisering Toekomstvisie Huisartsenzorg 2012. Utrecht: NHG.

Prenen, R. & Wysmans, M. (2014). Basisgids voor elke leerkracht, zorgcoördinator, opvoeder en leerlingenbegeleider: praten met ouders. Leuven: Lannoo Campus.

Reijnders, E. (2010). Basisboek Interne Communicatie. Zevende druk. Assen: Gorcum.

Rosenberg, M. B. (2015). Geweldloze communicatie: ontwapenend, doeltreffend en verbindend. Rotterdam: Lemniscaat.

Salaets, H. & Vermeerbergen, M. (2016). Interactie en communicatie met dove mensen: een kleine gids. Dublin: IGI Publishing.

Silverman, J., Kurtz, S. & Draper, J. (2006). Vaardig communiceren in de gezondheidszorg – Een evidence-based benadering. Den Haag: Lemma.

Timmerman A.A., Ram P., Cals J.W.L. (2011). Competentiegericht onderwijs in de Nederlandse huisartsopleidingen: arts-patiënt communicatie. Tijdschrift voor Medisch Onderwijs. 30, (4), 130¬142. Geraadpleegd via Springer Link.

Van Asperen, E. (2003). Interculturele communicatie & ideologie. [theses]. Utrecht: Pharos.

Van Nuland M., Thijs, G., van Royen, P., van den Noortgate, W. & Goedhuys, J. (2010). Vocational trainees’ views and experiences regarding the learning and teaching of communication skills in general practice. Pat Educ Couns. 78, 65-71.

Van Staveren, R. (2010). Patiëntgericht communiceren – Gids voor de medische praktijk. Utrecht: De Tijd- stroom.

Vanderheyden, K. & Warmoes, V. (2012). Communicatie. België: Lannoo.

Verhoeven, P. & Zerfass, A. (2010). Reflectieve communicatie bij organisaties. Tijdschrift voor Communicatiewetenschap. 38, (2). Geraadpleegd via www.tijdschirftvoorcommunicatiewetenschap.nl.

Jana:

Abarshi E, Echteld M, Donker G, Block L van den, Onwuteaka-Philipsen B, Deliens L. Discussing end-of-life issues in the last months of life: a nationwide study among general practitioners. J Palliat Med 2011 Mar;14(3):323-30.
Balogh, K. (2014). Communicatie tussen Justitia en de anderstalige burger. Nederland: Den Haag.
Besluit van de Vlaamse regering tot erkenning van de beroepskwalificatie dentaaltechnicus. (22 mei 2015). Vlaamse codex, 61004.

Besluit van de secretaris-generaal houdende delegatie van sommige bevoegdheden aan de adviseur van de Stafdienst Infrastructuur. (10 juni 2015). Vlaamse codes, 38056.

Besluit van de Vlaamse Regering tot bepaling van de ontwikkelingsdoelen voor het buitengewoon basisonderwijs type 7. (31 januari 2003). Vlaamse codex, 16378.

Borgsteede SD, Graafland-Rietstra C, Deliens L, Francke AL, Eijk JThM van, Willems DL. Good end-of-life care according to patients and their general practitioners. Br J Gen Pract 2006;56:206.

Bouhuys, A.L., Vrugt, A.J. (1989). Depressie en non-verbale communicatie. Tijdschrift voor psychiatrie. 31, 313-332.

Bruntink R. Editorial. Stammenstrijd. Pallium 1999;1:2.

Bsn, K. (2012). Inferential Statistics Report for Communication Styles Mod 5. Dr. Racquet.

D’hous, M. (2016). Non-verbale communicatie.

Deslé, E (2015). Jaarverslag 2015 [jaarverslag]. Brussel: Het huis van het Nederlands.

Doyle D, Hanks GWC, MacDonald N. Oxford textook of Palliative Medicie. Oxford: Oxford University Press, 2001.

Dumon, P. (14 mei 2010). Laat de klanten reclame maken. De Morgen, 35

Es JC van, Gill K, Huygen FJA, Lamberts H. Opnieuw de paradigma’s van de huisartsgeneeskunde. Huisarts en Wet 1980;23:268

F, T. (16 maart 2004). Bornem test communicatie met jeugd. Gazet van Antwerpen, 47.

Hulpmiddel om samenwerking waterschappen en marktpartijen te verbeteren (27 november 2017). KNW: H2O

Huysmans, N. (2014). Geweldloze communicatie in scene: Een spel ter preventie van verbale agressie in het S.O.. [eindwerk] Kortrijk: VIVES. Departement Sociaal-Agogisch Werk (SAW).

Janssens RJPA. The concept of palliative care in the Netherlands. Pall Med 2001;15: 481-6.

Janssen, L. Willem, G. (2017). Digitale tools voor kwalitatieve data-analyse binnen historisch communicatiewetenschappelijk onderzoek: toepassing en reflecties. Tijdschrift voor communicatiewetenschap. 45, z.p.

Kaune, A., Wagner, A.S. (2016). Change Communication. Wiesbaden: Gabler

Keersebilck, E. (Prod. & Reg.). (2006). De lichaamstaal van de leerkracht ontsluierd: of hoe lichaamstaal een hulp kan zijn bij efficiënt klasmanagement: DVD 3. Torhout/ KATHO-departement ReNo.

Koudijs, G. (29 november 2017). 140 leerkrachten vergroten pedagogisch tact tijdens Symposium. Stad Nijkerk.nl

Michels, W. (2016). Communicatie handboek. 5de druk. Groningen: Noordhoff Uitgevers.

Moeliker, R. (4 oktober 2017). Communicatiemodel helpt naaste lief te hebben. Nederlandsdagblad.

NHG-Standpunt Huisarts en palliatieve zorg. Utrecht (december 2009).

Onraedt, C. (2016). Communicatievaardigheden trainen in de verslaafdenzorg een haalbare doelstelling: een literatuuronderzoek en moduleontwikkeling voor communicatievaardigheden bij alcohol- en medicatieverslaving op afdeling Verslaafdenzorg in het OLV te Brugge. [eindwerk] Kortrijk: Vives.Departement Sociaal-Agogisch werk (SAW).

Oskam, E., Scheres, W. (2005). Totale communicatie. 2de editie. Maarssen: Elsevier gezondheidszorg.

Ray Streeter, A., Grant Harrington, N. (2017). Nurse Handoff Communication. Seminars in Oncology Nursing, 33, 536-543.

Richard, K.T. (2006). Health communication. Boston: MA

Ruttens, R., Lambrechts, W. (2009). Werkdruk en interne communicatie. België: Heverlee.

Schweitzer B, Blankenstein N, Deliens L, Horst H van der. Out-of-hours palliative care provided by GP co-operatives in the Netherlands: a focus group study. Eur J Gen Pract 2011 Sep;17(3):160-6.

Schweitzer, B. (2009). De richtlijn ‘Pijn bij kanker’ i er. Nu de implementatie nog. Nederlands tijdschrift voor geneeskunde, 153, 535-537.

Schweitzer, B. (2014). Huisarts en palliatieve sedatie. Nederlands tijdschrift voor geneeskunde, 158, 232-233

Schweitzer, B. (2013). Op weg naar een nieuw model voor communicatie en overdracht in de palliatieve zorg. Bijblijven, 29, 23-29. Geraadpleegd via Springer Link.

Soonius, J. (2001). Communicatie in de gezondheidszorg: gespreksvormen bij begeleiden en vaardigheden bij collegiale samenwerking. Soest: Nelissen.

Thomas K, Noble B. Improving the delivery of palliative care in general practice: an evaluation of the first phase of the Gold Standards Framework. Pall Med 2007;21:49-53.

Thoonsen B, Groot M, Engels Y, Prins J, Verhagen S, Gelesloot C, Weel C van, Vissers K. Early identification of and proactive palliative care for patients in general practice, incentive and methods of a randomized controlled trial. BMC Family Practice 2011;12:123.

Tops, M. (18 oktober 2017). Communiceren: Wie zijn best doet, zal het leren. Goed Gevoel, 32.

Van den Brink-Muinen, A. (2008). Hoe communiceren bedrijfsartsen en verzekeringsartsen met chronisch zieken en gehandicapten?. Tijdschrift voor bedrijfs- en verzekeringsgeneeskunde. 16, 375-380

Vandeplas, A. (2014). Ik versta wat jij bedoelt: Geweldloze communicatie bij kinderen in problematische leefsituaies. [eindwerk] Geel: Thomas More Kempen.

Vanneste, S (Prod.) & Cattenbeke, C. (Reg.) (2006). Als de leraar spreekt met leerlingen. Torhout: KATHO-departement ReNo.

Veldhuyzen van Zanten-Hyllner MLLE, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Verankering van palliatieve zorg in de praktijk. Brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer der Staten Generaal 13 januari 2011.

Verbeke, A.L. (2013). Communicatie en actief luisteren op de werkvloer. België: Maldegem.

Windingland, D. (2014). Is Communication Really 93% Non-Verbal?.

Britt:

Aceves, M. & Cookston, J. (2007). Violent Victimization, Aggression, and Parent-Adolescent Relations: Quality Parenting as a Buffer for Violently Victimized Youth. Journal of Youth and Adolescence, 36, 635-647.

Allegaert, S. (2016). 'Het moment dat ik Alex begreep, is alles veranderd'. Goed Gevoel, 70.

Bos, R., Natris, D. (2015). De invloed van mondigheid op de therapietrouw van diabetespatiënten. Ned Tijdsch Diabetol, 13, 16-20

Chambers, Simon. (2004). Het gebruik van non-verbale communicatie ter verbetering van de verpleegkundige zorg. Verpleegkundig perspectief, 20, 15-25

Claessens, T. (2000). GVO en communicatie in de gezondheidszorg. Garant

Damhuis, R. , Zielhorst, A. , Van Seters, A. , Karelse, A. (2003). Mondelinge communicatie: interactie in de kleine kring: handreiking voor implementatie. [DVD]. Nijmegem: Expertisecentrum Nederlands.

Dijk G van. (2002). De dokter en het praten over seks: de schaamte voorbij? Tijschr Seksuol, 26, 179-81.

Dispa, M.F. (2016). Te veel keizersneden?. Knack, 18

Goselink A, Natris D de. (2011). Er komt een mondige vrouw bij de dokter. Oncologica, 2, 38-41.

Hoornaert, J. (2008).Vanuit een sterkte- en zwakteanalayse naar nieuwe kansen en uitdagingen strategische communicatie voor onderwijsinstellingen.

Huysmans, Natacha. (2014). Geweldloze communicatie in scene: Een spel ter preventie van verbale agressie in het S.O. [bachelorproef]. Kortrijk : VIVES. Departement Sociaal-Agogisch werk (SAW).

Keersebilck, E. (2006). De lichaamstaal van de leerkracht ontsluierd: of hoe lichaamstaal een hulp kan zijn bij efficiënt klasmanagement. [DVD]. Torhout: KATHO-departement.

Lamers, S. & De Natris, D. (2016). Mondigheid van prostaatkankerpatiënten en het effect ervan op communicatie en behandelproces. Tijdschrift Urol, 111-120. Geraadpleegd via Springer Link.

Loois, Nienke. (2012). Het niets verhullende lichaam: aandacht voor non-verbale communicatie kan prestaties helpen verbeteren. Sportgericht : vakblad voor specialisten in beweging, 66, 42-45

Maljaars, J. & Noens, I. (2008). Communicatie zonder representatie: Ondersteunende communicatie op maat.

Mattelin, Els. (2011). Werkboek communicatie. Antwerpen : Garant

Natris, D. (2013). De mondigheid van de verstandelijk beperkte patiënten de invloed daarvan op de arts- patiënt communicatie en de medische zorg. Ned Tijdsch Diabetol, 39, 66-80

Nauta, N. (2002). Communicatie in de gezondheidszorg. Tijdschrift voor Bedrijfs- en Verzekeringsgeneeskunde. 10, 356-357

Onraedt, Carolien. (2016). Communicatievaardigheden trainen in de verslaafdenzorg een haalbare doelstelling: Een literatuuronderzoek en moduleontwikkeling voor communicatievaardigheden bij alcohol- en medicatieverslaving op de afdeling Verslaafdenzorg in het OLV te Brugge. [bachelorproef]. Kortrijk : Katholieke Hogeschool VIVES Kortrijk

Opbouwen van een gehechtheidsrelatie: leren communiceren bij ernstig meervoudig beperkte mensen: deel 1. (2010). [DVD]. Sonneheerdt: Bartiméus.

Ram,P. (2006). Non-verbale communicatie. Huisarts en Wetenschap, 49, 159-160

Rosenberg. & Marshall B. (2015). Geweldloze communicatie: ontwapenend, doeltreffend en verbindend. Rotterdam: Lemniscaat

Silverman, J. (2000). Vaardig communiceren in de gezondheidszorg: een evidence- based benadering. Lemma

Snelders S, Meijman FJ. (2009). De mondige patiënt. Historische kijk op een mythe. Amsterdam : Bert Bakker

Van Berckelaer, Ina., Noens, Ilse., Van Nijnatten, C., Mildenberg, M., De Groot, R. (2006). Communicatie en autisme: Contradictio in terminis? Communicatie: Fundament van de orthopedagogiek, 1, 74-79

Van den Broeck, S. ‘Als we niet oppassen, ontstaat er exclusie van hoogbegaafde leerlingen’. Knack, 23

Vandeplas, Annick. (2014). Ik versta wat jij bedoelt: Geweldloze Communicatie bij kinderen in problematische leefsituaties. [bachelorproef]. Geel : Thomas More Kempen

Weinstock, D. (2015). Non-violent Communication and Aikido. USA : Marin County (CA)

Woerkum, C.M.J. van. (2000). Communicatie en interactieve beleidsvorming.

Zlatić, L. , Bjekić ,D. , Marinković , S. & Bojović, M. Development of Teacher Communication Competence. Procedia Social and behavioral Sciences, 116, 606-610

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License